Louis Neefs
Laat ons een bloem

[C]Dit is een [F]lied voor de [G]mensen die [C]zorgen
Dat morgen de mensen al dood zullen zijn
Dit is een lied voor de doden van morgen
Begraven, bekist in een stenen woestijn

{start_of_chorus}

[Bb]Laat ons een bloem en wat gras dat nog [F]groen is
[Eb]Laat ons een boom en het [F]zicht op de zee
[Bb]Vergeet voor één keer hoeveel geld een mil[F]joen is
[Eb]De wereld moet nog een [F]eeuwigheid mee     [G]

{end_of_chorus}

Je breekt en je hakt en je boort door de bergen
Je maakt elke heuvel gelijk met de grond
De reuzen van nu lijken morgen maar dwergen
Vooruitgang vernield wat er gisteren nog stond

De vis in de zeeën vergiftigd, gestorven
Het zand op de stranden vervuild door mazout
En jij door je tankers en chequeboek bedorven
Je weet zelfs niet meer waar de meeuw heeft gebroed

En zo zal dan morgen het leven verdwijnen
Verslagen door staal en gewapend beton
De maan zal dan koud op je nachtmerrie schijnen
Geen mens die nog weet hoe het einde begon

[Eb]De wereld moet nog een [F]eeuwigheid mee
Een eeuwigheid mee
Een eeuwigheid mee
Een eeuwigheid mee
Een eeuwigheid mee
Een eeuwigheid mee
Een eeuwigheid mee
Een eeuwigheid mee