HET KLEINE CAFE AAN DE HAVEN
Vader Abraham
WB Pierre Cartner

De [Gm]avondzon valt over straten en pleinen
de gouden zon zakt in de [D7]stad.
En mensen die nu in hun huizen verdwijnen
ze hebben de dag weer ge[Gm]had.
De neonreclame die kabbelt langs ramen
en motregen zachtjes op [Cm]straat
De stad lijkt gestorven, toch [Gm]klinkt er muziek
uit een [D7]deur die nog wijd open [G]staat

Chorus
Daar in dat [G]kleine cafe aan de haven
daar zijn de mensen gelijk en te[D]vree
Daar in dat [C]kleine cafe aan de [G]haven
daar telt je [D7]geld of wie je bent, niet meer [Gm]mee

De [Gm]toog is van koper toch ligt er geen loper
de voetbalclub hangt aan de [D7]muur.
De trekkast die maakt meer lawaai dan de juke-box
een pilsje dat is er niet [Gm]duur.
Een mens is daar mens, rijk of arm - 't is daar warm
geen monsieur of madam maar wee[Cm]cee.
Maar het glas is gespoeld in het [Gm]helderste water
ja 't [D7]is daar een heel goed [G]café.

Chorus
Daar in dat [G]kleine cafe aan de haven
daar zijn de mensen gelijk en te[D]vree
Daar in dat [C]kleine cafe aan de [G]haven
daar telt je [D7]geld of wie je bent, niet meer [Gm]mee

De [Gm]wereldproblemen die zijn tussen twee
glazen bier opgelost voor al[D7]tijd.
Op de rand van een bierviltje staat daar je rekening
of dat je staat in het [Gm]krijt.
Het enigste wat je aan eten kunt krijgen
dat is daar een hardgekookt [Cm]ei.
De mensen die zijn daar ge[Gm]lukkig gewoon
ja de [D7]mensen die zijn daar nog [G]rijk.

Chorus
Daar in dat [G]kleine cafe aan de haven
daar zijn de mensen gelijk en te[D]vree
Daar in dat [C]kleine cafe aan de [G]haven
daar telt je [D7]geld of wie je bent, niet meer [G]mee