HET HUIS DAT TUSSEN ROZEN STOND
Sanne & Erik

Intro
|| D           | D           | D     G~    ||

Als ik nu omkijk, naar mijn kinder[D~]tijd
denk ik met [D~]heimwee aan die mooie [G~]tijd
Weg zijn mijn [G~]dromen, want tussen [D~]bomen
een tuin vol [D~]rozen, stond toen ons [G~]huis.
Waar ik voor[Em~]heen die mooie treurwilg [Em~]vond, is nu een [G~]straat
zodat het [Em~]huis dat tussen [Em~]rozen stond, niet meer be[G~]staa-[G~]aat.

Ik nam toen [G]afscheid, maar met een [D]traan
ik kon niet geloven, voor altijd te [G]gaan.
Die dag verdwenen zij voorgoed uit mijn [D]leven
ik hield me kranig maar was liever ge[G]bleven.
Ze lachten en zeiden moet je daar nu om [D]treuren
want daar in de stad kan je toch niets ge[G]beuren.
Je vindt er [Em]alles wat je hier bij ons, nooit [G]zie-iet
al wat de [Em]stad je straks te bieden heeft, vind je hier [G]niet.

Toen ik die [G]dag in mijn leven be[D]gon
liep ik verloren tussen steen en be[G]ton.
Geen van mijn vrienden die dit ooit zou be[D]grijpen
ze hadden geen reden om mij te be[G]nijden
Geen van mijn vrienden die ik ooit uit kon [D]leggen
wat ik ze al die tijd had willen [G]zeggen.
Er komt een [Em]dag dat ik terug zal zijn, wie weet wan[G]nee-eer [F#>G]
en op die [Em]dag neem ik de eerste trein, sta ik er [G]weer.

De jaren ver[G]streken en nu sta ik hier [D]weer
vergeefs nu op zoek naar mijn huis van wel[G]eer
waar is nu alles, waar zijn mijn [D]bomen
waar zijn mijn rozen, en waar zijn mijn [G]dromen
Ik vind geen spoor van mijn vroegere [D]vrienden
ik zoek naar mijn huis maar ik kan het niet [G]vinden
waar ik voor[Em]heen die mooie treurwilg vond, is nu een [G]straa-aat [F#>G]
Zodat het [Em]huis dat tussen rozen stond, niet meer be[G]staa-aat.
Wie [G]zegt het mij, [Em]waar is het nu
[G]wie weet, [Em]waar is het nu, waar [G]is mijn huis
[Em]Wie weet, waar [G]is mijn huis, [Em]Wie weet, waar [G]is mijn huis
[Em--]Wie weet, toe-oe, zeg het [G~]mij.