Titel: jan met de pet 
Artiest: miek en roel
Album: Mijn jeugd rijdt uit op jacht

Jan met de pet
Miek en Roel
	    C
Ja, zelfs Jan met de Pet,
	     G7
Had een hoed opgezet,
		C	       G7        C
Sinds zijn trouwdag was dat al geleden.

En ook Piet met de Jak
	         G7
Droeg een keurig zwart pak,
	      C	       G7              C
Dat uit ’t beste katoen was gesneden.
	F	    G7
En zo zijn ze tesaam
	  C						2X
Ter begrafenis gegaan,
		            G7                C
Van hun fabriek, zo heel plots overleden.


’t Was een prachtig gezicht:
goud en zilver en licht,
rond de koets die de kist kerkwaarts voerde.
Hoge lui in ornaat
Bleken feilloos in staat,
Net te doen alsof iets hen ontroerde.
En de arbeider zag
Vol respect en ontzag,
Hoe die heren hun nummer opvoerden.

Een erg paarse pastoor
Droeg een dodenpreek voor,
Over hemelpap en hellebranden.
Waarop hij zalvend besloot:
Uw fabriek is niet dood,
Maar leeft verder in andere landen.
Want de arbeider wikt,
Maar het kapitaal beschikt,
Leg dus nederig uw lot in zijn handen.

Een heel sjieke meneer
Sprak: zo ziet u alweer,
Dat uw vakbond u trouw is gebleven.
Ze heeft de lijkkoets gehuurd,
En drie kransen gestuurd,
En het geld voor de grafzerk gegeven
’t spijt ons erg, Vlaams textiel,
maar de markt is mobiel,
zoals Marx heel terecht heeft geschreven.

Thuis heeft Jan met de Pet
Weer zijn pet opgezet,
En zijn hoed in de kast weggeborgen.
Alleen Piet met de Jak
In zijn keurig zwart pak,
Sprak voorzichtig: Toch maak ik mij zorgen.
’t Was erg prachtig vandaag,
maar voor ons rijst de vraag,
van wat leven wij, arbeiders morgen?