Titel: naar de bliksem 
Artiest: jules de corte
Album: 

44 Naar de bliksem
Jules de Corte

    Gm
Een jongeman uit Bennekom

Vond in zijn tuin een vliegtuigbom
    Cm           Gm
Hij nodigde zijn vrienden om
    D            Gm
Het ding te demonteren
   Gm
Op zijn begrafenis verscheen

Van al zijn vrienden er geen ‚‚n
    Cm           Gm
Zij lagen met versplinterd been
    D             Gm
Dat kwam van 't exploderen

Refrein:
   Gm
Zo gaan we met z'n allen naar de bliksem toe
                           D                Gm
Je kunt alleen niet zeggen waar, wanneer en hoe
    D7  Gm              Gm  D7     G
Ach wat doet 't er toe, ach hoe zielig

Een juffrouw bakte frikandel
Al op een petroleumstel
Maar plotseling ging daar de bel
Het was des buurmans gade
De jongste spruit, heel bijdehand
Vond juist die vlam heel interessant
De volgende dag stond in de krant:
Verzekering dekt de schade

Het WVC departement
Schonk een po‰et uit Sas van Gent
Een reisbeurs van wel tachtig cent
Als lof voor de kwatrijnen
De dichter sprak: die roem is vuil
En stiet een broodmes in zijn muil
Aan het graf snikte toen Joop den Uyl
Die kunst mag niet verdwijnen
Een oude man uit Gaasterland
Die nam een bronzen vaas ter hand
En smeet die zonder tegenzin
Zijn goede vrouw de hersens in
Toen men hem daarop arresteerde
En naar de redenen informeerde
Zei hij zonder plichtplegingen
Uit schoonheidsoverwegingen

Een sleepboot had een hele sjouw
En vorderde niet al te gauw
Dus bond de stuurman met een touw
De veiligheidsklep stevig
Maar bij 't wachten in de sluis
Vergat hij 't touwtje per abuis
De stuurman die kwam nooit meer thuis
De klap was nogal hevig

Op d'overweg hing dikke mist
Daar kwam een automobilist
Hij had zich niet goed vergewist
En reed er met vol gas heen
Maar ook was er een dieseltrein
Te zelfder tijd op dat stuk lijn
Ze bleken er gelijk te zijn
Van marmer was de grafsteen

Een tractor met een boer bemand
Ploegde langs een stuk akkerland
Maar bij het draaien langs de kant
Geraakte hij te water
Zijn voeten raakten daarbij klem
Tussen stuurwiel en de rem
Hij riep, maar niemand hoorde hem
Zijn lijk vond men wat later

Een zekere Brown, Amerikaan
Zou met zijn Ford uit rijden gaan
Maar halverwege bleef hij staan
Hij kon niet verder varen
Heel misnoegd stapte hij toen uit
Een brandend peukje in zijn snuit
Hij keek in de benzinetuit
Zijn leeftijd: dertig jaren